Glavni Meni

Galerija

Linkovi

Pretraga

Kritika

Aleksandar Jovanović – Birilj - Čarobno slikarstvo Moše Kojadinovića

Prošlo je preko 130 godina od prve izložbe impresionista u Parizu na kojoj je izlagao i Sezan, tvorac konstruktivne forme i sledbenik impresionista. Pre toga u drugoj polovini devetnaestog veka, u umetnosti je prisutan verizam. Tokom čitavog dvadesetog veka likovna umetnost doživljava burne preokrete. smenjuju se razni umetnički pravci: impresionizam, fovizam, kubizam, enformel, hiperrealizam. Kako je apstrakcija dovela sliku do apsurda pojedini umetnici se okreću smislu i ideji gde koriste kao predložak fotografiju ili bukvalno podražavaju prirodu. Javlja se ponovo figurativna umetnost sa idejom i kompozicijom koja nosi sve likovne elemente. Ovo slikarstvo, kod posmatrača, izaziva veće razumevanje i dopadanje nego za apstraktnu umetnost. Umetnici koji neguju poetiku magičnog realizma postali su jako popularni. To su pre svih Milan Miletić, Dragan Mojović, Tapi, Dragan Stojkov, Miodrag Jelić, Aparin, Divogo, Dragan Martinović i drugi.

Moša Kojadinović, umetnik iz Progara, svakako pripada ovoj grupi slikara po svom shvatanju slike i izvođačkom umeću. Njegovi motivi su raznovrsni, od autoportreta, portreta, akta, mrtve prirode ili pejsaža do komplikovanih kompozicija rubensovskog shvatanja. I pored raznovrsnosti motiva, oseća se da je njegovo oduševljenje i zainteresovanost najviše okrenuta motivima sremskog sela što je i razumljivo. Pojedine kompozicije, pored centralnog motiva (ženski akt) obogaćene su obiljem simbolickih znakova koji slici daju veće značenje i smisao. Tako Kojadinović, možda i nesvesno ulazi u neoplatonistički koncept.

Kada je apstraktno slikarstvo ovladalo likovnom scenom odbacivši svaku narativnost kako bi pokazalo “čistu” umetnost, ostalo je na vetrometini usamljeno, a njegov daljnji razvojni put doveo ga je do ponovnog apsurda.

Medjutim i pored toga što je sadržaj kod “slikarstva prizora” kako su kritičari nazivali figurativno slikarstvo, obogaćen, ono je izgubilo žestinu i uzbudljivost koje nose koloristične palete. Zbog svoje izvođačke preciznosti i monohromije postalo je hladno i flegmatično. (nazad)